Z The Gambit, kwartalnika Związku Szachowego Północnej Karoliny, wydanie Maj-Czerwiec, 1990. Copyright 1990 by Robert Morrell.
Wszyscy wiemy, że szachy są grą wojenną i podczas gdy niektórzy z nas podchodzą do tego na szachownicy jak intelektualny Rambo (uczuciowy baran), inni grają jak, nie przymierzając, Siostra Teresa. Jak bardzo jesteś agresywny? Czy próbujesz przełamać obronę przeciwnika, czy czekasz na jego wielki błąd? Test poniżej jest opracowany naukowo,żeby ocenić twoje agresywne tendencje na szachownicy. Suma punktów na końcu testu umieści cię między Morphy?m a Steinitzem.
1) We wczesnej fazie gry twój przeciwnik mdleje z powodu ataku serca. Jego żona i dzieci zbierają się dookoła i po wymianie wzruszających pożegnań z nimi, twój przeciwnik spogląda w górę i z życiem uchodzącym z jego oczu prosi cię o remis. W odpowiedzi:
A) Akceptujesz natychmiast.
B) Analizujesz najpierw pozycję na szachownicy.
C) Prosisz organizatora turnieju o sprowadzenie lekarza, który by potwierdził, że twój oponent nie udaje.
D) Mówisz mu, że nie dałbyś remisu nawet swojej umierającej matce, którą bardzo kochasz.
E) Próbujesz go zniszczyć całkowicie oznajmiając mat w trzech posunięciach.
2) Przygotowując się psychicznie do gry, wyobrażasz siebie:
A) Miażdżącego bierki przeciwnika młotkiem.
B) Rzucającego ręczne granaty na skrzydło królewskie przeciwnika.
C) Duszącego przeciwnika gołymi rękoma.
D) Przeczesującego jego wieś i zabierającego jego kobiety.
3) Piony przeciwnika są dla ciebie:
A) Potencjalnymi hetmanami.
B) Kształtem jego pozycji.
C) Smakowitymi kąskami.
D) Wybojami na drodze.
4) Swoje własne piony widzisz jako:
A) Potencjalne hetmany.
B) Integralną część swojej strategii.
C) Przedłużenie ataku twojego skrzydła królewskiego.
D) Amunicję.
5) Ruch pionem bierzesz pod uwagę tylko wtedy, gdy:
A) Zadomowiłeś się na przeciwległym skrzydle.
B) Grasz z przeciwnikiem o niższym rankingu.
C) Masz figurę więcej.
D) Jest to twoje posunięcie.
6 Końcówki są:
A) Wtedy, gdy nie ma hetmanów.
B) Czymś nieuniknionym.
C) Wtedy, gdy twój przeciwnik nie poddaje się.
D) Dla fuszerów, którzy nie potrafią wykończyć swoich przeciwników w grze środkowej.
7) Grasz z ośmiolatkiem, który podstawia hetmana. Dziecko zaczyna płakać. Twoją reakcją jest:
A) Proponujesz zatrzymać zegar, żeby dziecko uspokoiło się.
B) Zabijasz hetmana bez komentarza.
C) Zabierasz hetmana z uśmieszkiem i uwagą: ?To już długo nie potrwa!?
D) Dzwonisz do matki dziecka i mówisz jej, żeby zabrała dziecko do domu, ponieważ nie jest ono jeszcze gotowe, żeby być szachistą,
8) Po podstawieniu własnego hetmana w partii z ośmiolatkiem ty byś:
A) Poddał się z honorem i pogratulował wielkiej wygranej.
B) Uśmiechał się znacząco, żeby ośmiolatek nie wziął hetmana.
C) Zapowiedział mata w 9 posunięciach.
D) Powiedział mu o ukrytym prawie o cofaniu posunięć, o którym nie może on wiedzieć, gdyż jest za młody.
9) Poświęcasz swego hetmana tylko wtedy gdy:
A) Widzisz forsownego mata.
B) Jako ostatnią próbę w przegranej pozycji.
C) Dla przytłaczającej przewagi pozycyjnej.
D) Nie był on wystarczająco aktywny (use it or lose it baby!)
10) Dla otwartej linii na skrzydle królewskim oponenta poświęciłbyś:
A) Piona.
B) Lekką figurę.
C) Ciężką figurę.
D) Swoją duszę.
11) Bierzesz pod uwagę Obronę Alechina gdy:
A) Grasz przeciwko e4.
B) Grasz przeciwko komuś, kto nie jest zarejestrowany.
C) Grasz towarzyską partię.
D) Miałeś wylew krwi do mózgu, który pozbawił cię rozumu.
12) Gdy widzisz wygrywającą kompinację:
A) Szukasz obrony dla przeciwnika.
B) Patrzysz na swój zegar, żeby zobaczyć ile masz czasu na sprawdzenie jej.
C) Chichoczesz niekontrolowanie.
D) Ślinisz się.
WYNIKI
Punkty:
1: A=0, B=1, C=2, D=4, E=7
2: A=2, B=3, C=4, D=5, E=0
3: A=0, B=1, C=3, D=6
4: A=0, B=1, C=2, D=5
5: A=0, B=2, C=3, D=5
6: A=0, B=3,C=4, D=6
7: A=0, B=1, C=4, D=5
8: A=0, B=1, C=3, D=4
9: A=0, B=1, C=3, D=5
10: A=0, B=1, C=3, D=5
11: A=0, B=1, C=2, D=4
12: A=0, B=1, C=3, D=5
0 to 10 Przeciwnik służby wojskowej. Jesteś pacyfistą w wojnie szachowej. Negocjowanie remisu jest twoim największym przeżyciem. Jeżeli przypadkowo wygrasz, czujesz się zobowiązany do postawienia obiadu albo udzielenia jakiejś pomocy.
11 to 30 Niewinny obserwator. Łapiesz zwycięstwo jeżeli spadnie na twoje kolana (i przyklei się do nich). Szukasz pułapek na jednoposunięciowego mata.
31 to 50 Niechętny napastnik. Bartłomiej Macieja (przed zmianą zarządu PZSzach) Królewskiej Gry. Wykonujesz agresywny ruch i gdy jesteś schowany w kącie albo żona mówi ci, że już czas iść do domu, kończysz swą głupią grę. (Tak, mój drogi.)
51 to 62 Psycho. Niebezpieczny dla siebie i innych. Ty nie grasz obron, tylko ataki minus jedno tempo. Lubisz określenia jak otwieracz puszek, szalony napastnik, długie biczowanie. W domu, dla zabawy, zabijasz małe zwierzęta lub graczy bez rankingu.
10 sposobów popularyzacji szachów

Popularność szachów osiągnęła swój szczyt podczas zimnej wojny. Wielu najsławniejszych i niesławnych mistrzów świata kwitło w tym czasie. Ryzyko totalnej nuklearnej anihilacji byłoby warte tego.
2. Wprowadzić wszędzie obowiązkową Kolejkę Po Chleb
Gdy kolejki po chleb były stałym elementem krajobrazu w poprzednim Związku Radzieckim, szachy były najprawdopodobniej silniejsze i bardziej popularne niż kiedykolwiek i gdziekolwiek w historii. Zdecydowanie musi być tu jakiś związek.
3. Wprowadzenie Cheerleadingu
Większość dziedzin amerykańskiego sportu byłaby niekompletna bez cheerleadingu. Jeśli kiedykolwiek realistycznie spodziewamy się szachów w telewisji, musimy wprowadzić szczupłe, mocno osadzone dolne części ciała, najlepiej kobiece.
4. Szachowe Chuligaństwo
Okazjonalne ekscesy podczas turnieju przyniosłyby grze należne zainteresowanie środków masowego przekazu.
5. Odwrotny Mecz Rewanżowy
Uczyńmy Borysa Spasskiego obywatelem amerykańskim i każmy mu grać z naszym filuternym wrogiem Bobby?m Fischerem na neutralnym gruncie, powiedzmy w Reykjaviku.
6. Dobra tradycyjna Wojna
Talibowie uznali za nielegalne szachy z wieloma innymi dziedzinami sportu. Powinniśmy to wykorzystać, żeby wywołać trochę szachowego szowinizmu poprzez nakłonienie Stanów Zjednoczonych do najazdu na Afganistan.
7. Samochody terenowe
Trudno znaleźć Filipińczyka, który nie byłby dobrym szachistą. Musimy kupić wojskowe nadwyżki samochodów terenowych, pomalować je na wiele kolorów i dodać dużo chromu.
8. Gra dla rankingu, a nie punktów rankingowych
Przekonać szachową federację do turniejów w stylu rosyjskiej ruletki, które opierałyby się na następujących zasadach: Za każdym razem, gdy dwoje ludzi gra ze sobą, zwycięzca zatrzymuje wyższy ranking, a przegrywający ? niższy z dwóch rankingów. Jeżeli pada remis, obaj gracze otrzymują średnią ich rankingów. To pozwoliłoby zawodnikom osiągnąć poziom mistrzowski w ciągu godzin, a nie lat.
9. Globalny zakaz używania osobistych komputerów
To by sprowadziło ponownie artystyczną i twórczą grę.
10. Gdy czołowi zawodnicy grają ze sobą, muszą traktować swoich przeciwników uprzejmie i z szacunkiem. Wiem, że poprzednie sugestie są łatwe do osiągnięcia, ale muszę przyznać, że to jest trochę trudne.
10 najpopularniejszych sposobów przegrywania w szachy

Nikt nie lubi przegrywać, ale jeśli przegrywasz, możesz to zrobić w stylu. Większość nieszachowych graczy zakłada, że szachy są grą czysto intelektualną i lepszy gracz wygrywa prawie zawsze. Prawdziwi szachiści wiedzą, że bycie ogranym jest tylko jednym sposobem przegrywania i istnieją inne, bardziej wyrafinowane sposoby. Poniżej mamy kilka naszych ulubionych, wiele z nich powstały z bezpośredniego doświadczenia.
1. Przedwczesne poddanie się
To może nie jest powszechnym sposobem przegrywania, ale bez wątpienia najgłupsze. Najprostszym wariantem jest poddanie się, gdy ciągle masz szanse uratowania partii. Nawet mniej imponujące jest poddanie się, gdy masz forsowny remis lub forsowną wygraną. Te dwie możliwości przysparzają materiałów analitykom i gwarantują, że staniesz się obiektem żartów. Nie jesteśmy za kontynuowaniem do gorzkiego końca. Nie ufaj mistrzowi klubu, jeśli masz hetmana mniej, ale chcesz w przyszłości mieć jego szacunek.
2. Wykonanie pierwszego posunięcia, jakie przychodzi do głowy
To zwykle dzieje się wtedy, gdy nie dostrzega się gróźb przeciwnika. Jeżeli masz na swoim zegarze czas, użyj go. Jeżeli grasz bez zegara, należy ci się troche czasu na myślenie. Najlepszym sposobem przegrywania oczywistej wygranej jest błyskawiczne wykonywanie posunięć natychmiast po posunięciu przeciwnika, aż... Oops!
3. Wykonywanie ostatniego posunięcia, jakie przychodzi do głowy
To może wydawać się, że zaprzecza poprzedniej metodzie, ale nie zaprzecza. Oto przykład: Patrzysz na jedno posunięcie i widzisz problem, patrzysz na inne posunięcie i widzisz inny problem; wracasz do pierwszego posunięcia i widzisz ten sam problem. Po kilkakrotnym przejściu tam i z powrotem i nie znalezieniu niczego nowego, nagle widzisz posunięcie, którego jeszcze nie brałeś pod uwagę. Bez zastanowienia się łapiesz tę figurę i grasz nią... Oops!
4. Zbyt pewna gra
To zwykle zdarza się w pozycji, w której masz oczywistą przewagę lub którą wiesz, jak grać instynktownie. Inaczej mówiąc, dowolne posunięcie wygrywa. Trzy powszechne sposoby robienia tego to zaprzestanie liczenia taktyk, gra bez planu lub kontynuowanie planu nie zwracając uwagi na posunięcia przeciwnika.
5. Zapominanie o grze końcowej
To czasami jest nazywane paleniem za sobą mostów. Jest to wyrafinowany sposób przegrywania używany przez lepszych graczy lub przez graczy, którzy powinni wiedzieć lepiej. Zwykle związany jest z dobrowolnym zepsuciem własnej struktury pionów. Ma wiele form, jak montowanie ataku, który nie odnosi sukcesu lub przedwczesne przesuwanie pionów, które są narażone na zabicie, albo zostawianie dziur w swojej pozycji, które są idealne do
6. Pozwalanie przeciwnikowi na odkrycie nowych zasad
To zdarza się najczęściej, gdy grają dwaj początkujący oszukiwanie gracza, który potrafił osiągnąć oczywistą wygraną. Dwie najbardziej powszechne formy to ?Zapomniałeś powiedzieć szach, przegrałeś! lub Wykonałeś nieprawidłowe posunięcie, przegrałeś!? Naszym ulubionym przykładem jest Twój skoczek (lub dowolna inna figura) nie może szachować, bo jest związany przez moją wieżę (lub gońca lub hetmana). Ponieważ związana figura nie może się ruszyć, nie może też szachować. Najłatwiejszym sposobem uniknięcia tego jest poznanie przepisów.
7. Dotykanie niewłaściwej bierki
Cóż można powiedzieć? Dotknąłeś, idź nią, nawet jeśli ją stracisz. Może ci się nie podobać przepis o dotknięciu figury, ale zawsze jest stosowany, chyba że zgodzono się inaczej przed partią. Pośliźnięcia myszki są nowoczesnym odpowiednikiem w grze on line.
8. Zapominanie naciskania swego zegara
Jest to ulubiony sposób przegrywania przez silnych graczy, którzy mają skłonności do roztargnienia. Wykonujesz wygrywające posunięcie, następnie przyglądasz się swemu myślącemu przeciwnikowi, który myśli i myśli. Może nawet wstajesz, żeby zobaczyć inne partie. Nagle twój przeciwnik wyciąga rękę. Żeby poddać się? Nie, żeby zgłosić wygraną, gdyż właśnie przekroczyłeś czas. Uważasz, że jest to niesportowe? Tak, może jest, ale partia ciągle jest przegrana.
9. Złapanie na oszukiwaniu
To zdarza się częściej w erze komputerowej, jako że komputery i różne urządzenia komunikacyjne stają się mniejsze. Jeśli jesteś przyłapany na używaniu komputera lub otrzymywaniu posunięć od przyjaciela podczas partii, zasługujesz na to, co się z tobą stanie. Jeśli sędzia ma pojęcie o uczciwej grze, prawdopodobnie przegrasz partię, będziesz zdyskwalifikowany w turnieju i organizatorzy w przyszłości nie dopuszczą cię do żadnego turnieju. Jeśli nawet nie oszukujesz, możesz przegrać, bo twoja komórka dzwoni. Wyłącz ją przed partią.
10. Ufanie radom i analizom komputera bez pytania
Ponieważ ustaliliśmy, że nie używasz komputera podczas partii (prawda?), to dotyczy jedynie do przygotowania się do partii, prawie zawsze debiutowego. Twój komputer ma wbudowane ograniczenie, zwane horyzontem, które oznacza, że patrzy jedynie tak dalego i nie dalej. Gdy twój komputer sugeruje posunięcie, popatrz dalej. To dotyczy też posunięć, które znajdujesz w książkach. Mistrzowie międzynarodowi i arcymistrzowie są znani z błędów w analizie. Kilku jest nawet podejrzanych wstawianie złych posunięć. Nie ufaj nikomu, wszystko sprawdzaj.